/
وارد شوید / ثبت نام

آشنایی با قسمت های مختلف دوچرخه

3,836 بازدید
اجزای دوچرخه

 

لیست قطعات دوچرخه :

  • میل های عقب و جلو (Axle ) : بر طبق تعریف میله­ای که برای اتصال چرخ به دوچرخه بکار می­رود و از بلبرینگ­هایی که چرخ روی آنها می­چرخد مراقبت می­کند. گاهی نیز در توصیف اجزای فنر دار از قبیل بازوی محرک محور چرخ استفاده می­شود.
  • شاخ گاوی: بالاآمادگی­های انتهای میل فرمان که اجازه قرار گیری دست را در حالات مختلف میدهد.
  • درپوش فرمان یا روپوش فرمان: درپوشی است در انتهای میله فرمان.
  • سبد: ظرف باربری
  • یاتاقان (بلبرینگ): وسیله­ای است که با کاهش اصطکاک چرخش را تسهیل می­کند.
  • زنگ: وسیله­ ای صدادار برای آگاه کردن عابران و سایر دوچرخه سواران.
  • تسمه چرخ: جایگزین زنجیر چرخ است.
  • کابل ترمز دوچرخه: به قسمت کابل مراجعه کنید.
  • پایه قمقمه : نگهدارنده بطری آب است.
  • توپی تنه (براکت پایین): سیستم بلبرینگ که پدال­ها (و طبق­ها) به دور آن می­چرخانند. دارای یک میله کوتاه که طبق و بلبرینگ­ها به آن وصل می­شود. جای قرارگیری بلبرینگ روی میله طبق و هر یک از کاسه تنه هایی  که داخل بدنه قرار دارد وجود دارد. توپی تنه می­تواند قابل تعمیر ( توپی تنه قابل تنظیم) باشد یا فاقد این ویژگی باشد ( توپی تنه خشابی). توپی تنه داخل محفظه مخصوص به خود ( بی بی شل)  جای می­گیرد که قطعه ­ای از بدنه دوچرخه است.
  • ترمز: وسایلی که برای متوقف یا کند کردن دوچرخه استفاده می­شود. ترمزهای رینگی و ترمزهای دیسکی با دسته ترمزهایی که روی دسته فرمان نصب می­شد، عمل می­کنند. ترمز تسمه ­ای جایگزین ترمز رینگی است اما فقط روی چرخ عقب قابل نصب است. ترمزهای توپی با پدال زنی معکوس عمل می­کند.
  • دسته ترمز: اهرمی برای فعال کردن ترمز دوچرخه است.
  • دسته دنده -ترمز: در حالت عامیانه آن را کت کلاجدار  می­گویند (محصولات شیمانو،  و اسرام را ملاحظه کنید): که در این قطعه دنده عوض کن و دسته ترمز با هم ترکیب شده ­اند.
  • بوش تنه: برآمدگی اتصال روی بدنه دوچرخه که امکان اتصال روکش سیم و یا تلنبه هوا و دیگر لوازم جانبی را فراهم می­آورد.
  • ریل زیر تنه: یک اتصال تعبیه شده در زیر توپی بدنه است و یک قطعه کابل ترمز بدون روپوش را به بخشی از بدنه هدایت می­کند.
  • سیم ترمز یا دنده: کابل فلزی که بخشی از آن با کمک یک غلاف فلزی و پلاستیکی پوشیده شده است و برای اتصال دسته ترمز و یا دسته دنده به قسمت­های دیگر آنها بکار می­رود.
  • ساچمه حلقه ای: نوعی بلبرینگ که کاربر نمی­تواند خودش تعمیرش کند و باید مجموعه آن تعویض شود.
  • خودرو: گروهی از چرخ دنده­های روی هم چیده شده در چرخ عقب دوچرخه همراه با شانژمان عقب.
  • ترمز توپی: همان ترمز با پدال زدن معکوس است.
  • زنجیر: سیستمی متشکل از گیره­، صفحه و غلطک­های درهم تنیده که نیرو را از چرخ ­دنده­های جلو به چرخ­دنده­ های عقب منتقل می­کند.
  • قاب  زنجیر: پوشش زنجیر دوچرخه به صورت یکپارچه (گاهی حاوی روغن است) و یا نیمه کامل. در هر صورت به منظور جلوگیری از درگیر شدن لباس با زنجیر دوچرخه طراحی شده است. همچنین می­توانید به قسمت محافظ دامن و باشگارد[1] مراجعه کنید.
  • چرخ دنده زنجیر: (یکی از) چرخ دنده­های جلو که به طبق متصل است.
  • مجموعه زنجیر: به طبق قامه مراجعه کنید.
  • تکیه ­­گاه زنجیر: یک جفت لوله روی بدنه دوچرخه که از توپی تنه به انتهای دو شاخه عقب امتداد دارند.
  • زنجیر کش : وسیله­ای برای حفظ سفتی مناسب زنجیر است.
  • گیره سفت کن زنجیر: وسیله­ای برای تنظیم سفتی (درحد اندازه) زنجیر است.
  • چرخ دنده­های خوشه­ای: مجموعه چرخ دنده­های توپی عقب یا خودرو است.
  • مجموعه چرخ دنده: مجموعه­ای چرخ دنده­های عقب که به توپی چرخ عقب متصل است.
  • مخروطی: بلبرینگ را در جای خود نگه می دارد و در مقابل فنجانی درگیر است.
  • اشپیل: پین اتصال طبق­های قامه­دار.
  • کوپلر (رابط): برای وصل کردن لوله­ها به یکدیگر است.
  • طبق قامه یا مجموعه زنجیر: متشکل از طبق و حداقل یک چرخ دنده.
  • فنجانی: بلبرینگ­ها در آن جای دارند و در امتداد سطح داخلی آن می­چرخند. در معمولی­ترین

شکل توپی­ها یکپارچه هستند و یا می­توان به محفظه توپی بدنه متصل شود. می­توانید به  مخروطی مراجعه کنید.

  • کامپیوتر دوچرخه: وسیله­ای الکترونیکی که سرعت و فاصله آنی را محاسبه کرده و نمایش می­دهد. محاسبات دیگری نیز مانند ضربان قلب را انجام می­دهد.
  • گوشواره شانژمان: قطعه­ای در انتهای بدنه که شانژمان به آن متصل است.
  • شانژمان: مجموعه­ای از اهرم­ها که معمولاً با کابل فعال می­شوند و  زنجیر را بین چرخ دنده ­های خودرو و یا مجموعه چرخ دنده به حرکت در می­آورد.
  • لوله پایین: لوله­ای روی بدنه دوچرخه است که از میله پیشانی تا توپی پایین امتداد دارد.
  • دراپاوت[2]: دوشاخه پایانی انتهای دوچرخه که اجازه می­دهد چرخ عقب بدون خارج شدن زنجیر برداشته شود. کلمه دراپاوت را معمولاً با دوشاخه انتهایی اشتباه می­گیرند، در حالی که همه دوشاخه­های انتهایی دراپاوت نیستند.
  • گردگیر: هر درپوشی که از ورود گرد و خاک و آلودگی به مجموعه جلوگیری کند گردگیر نام دارد. معمولاً روی مهره­های طبق قرار دارد و از جنس پلاستیک است.
  • دینام: قطعه­ای برای تولید روشنایی در دوچرخه است. به آن ژنراتور نیز می­گویند.
  • حلقه:
  • نقطه اتصال روی بدنه، دوشاخه و یا دراپاوت که برای اتصال گِل گیر و تَرک عقب روی آنها بکار می­رود.
  • سوراخی که از طریق آن نوک پره چرخ از طوقه عبور می­کند تا به مرکز پره وصل شود.
  • سیستم تعویض دنده الکترونیکی: فقط یک نوع شانژمان و یا دسته دنده ساده نیست. بلکه سیستم کاملی است که بجای اهرم سویچ دراد، بجای کابل ترمز سیم دارد و موتور شانژمان دارد که همه با هم کار می­کنند.
  • فیرینگ: پوشش کامل یا نیمه کامل روی دوچرخه که از اصطکاک ایرودینامیک می­کاهد و یا دوچرخه­سوار را محافظت می­کند.
  • گِل گیر: قطعه­ای منحنی از پلاستیک و یا فلز که روی چرخ­ها قرار دارد و آب و گل پرتاب شده از طرف چرخ­ها را دفع می­کند و به دوچرخه سوار امکان می­دهد نسبتاً تمییز بماند و به صورت جفت هستند.
  • بست فلزی: روکش فلزی و یا پلاستیکی برای رفع کردن انتهای غلاف کابل است.
  • دوشاخه: یک قطعه مکانیکی که بدنه دوچرخه را به چرخ جلویی و فرمان وصل می­کند و از طریق میل فرمان دور زدن را ممکن می­کند.
  • انتهای دوشاخه: شکاف­های دوگانه روی دوشاخه و یا بدنه دوچرخه که محور چرخ به آن وصل می­شود. می­توانید دراپاوت را هم ببینید.
  • بدنه: قسمت عمده مکانیکی دوچرخه است، بدنه نقاطی را برای اتصال اجزای مختلف فرآهم می­آورد که نهایتاً یک دستگاه می­شوند. این کلمه به شکل­های مختلفی تفسیر می­شود و می­تواند بخش پایه را در نظر بگیرد و همیشه شامل توپی بدنه، بدنه اصلی، دوشاخه و قطعات کمکی مانند کمک فنر ست.
  • توپی: مجموعه­ای متحرک که خودرو و یا دنده روی آن سوار می­شود و به دوچرخه امکان می­دهد بدون پدال زدن و در حالت خَلاص حرکت کند.
  •    هرزگِرد : یک مجموعه متحرک که با یک یا چند دنده همکاری کرده و به دوچرخه امکان می­دهد بدون پدال زدن در حالت خلاص حرکت کند.
  • تقویت (جوش): صفحاتی که به بخش خارجی لوله­های بدنه اضافه شده تا اتصالات را تقویت کنند. این تقویت­ها بیشتر در مدل­های BMX و دوچرخه کوهستان دیده می­شوند.
  • قلاب: قسمتی از بدنه و یا اتصالی از بدنه که شانژمان به آن وصل می­شود.
  • میل فرمان: یک اهرم متصل است و با استفاده از کرپی فرمان به لوله فرمان دوشاخه وصل می­شود. دور زدن را ممکن می­سازد و نقطه­ای را برای کنترل­گرها و لوازم جانبی فراهم می­کند.
  • فرمان شاخ گاوی: قسمت شاخ گاوی را ببینید.
  • روپوش میله فرمان: روپوشی که به دور میله فرمان پیچیده می­شود تا چسبندگی و نرمی را فرآهم کند و معمولاً از جنس پارچه، چوب پنبه یا فوم است.
  • آرم بدنه: نماد کارخانه که به لوله پیشانی زده می­شود.
  • لوله پیشانی: لوله ­ی متعلق به بدنه دوچرخه که شامل کلاهک می­شود.
  • روپوش ترمز: پوشش پلاستیکی دسته ترمز که روی میل فرمان قرار دارد.
  • توپی: بخش اصلی یک چرخ که شامل بلبرینگ­ها و خود چرخ است و دارای فلنجی­های سوراخ­داری برای اتصال پره­ها است.
  • توپی دینام: ژنراتور داخل یکی از توپی­ها که نور قطعات دیگر را تامین می­کند.
  • توپی چرخ­دنده­ای: جعبه دنده کار گذاشته شده درون توپی است که دارای 3  حالت سرعت است و 5 و 7 حالته آن نیز وجود دارد.
  • چراغ راهنما: علامت دور زدن است.
  • تیوب داخلی: قسمتی که هوا در آن جای دارد تا لاستیک پر باد شود و دارای والف مدل­های شرودر، وودز، دانلاپ و یا پرستا است که از آن طریق باد لاستیک پُر یا خالی می­شود.
  • چرخ دنده جاکی[3]: یکی از دو چرخ­دنده­های شانژمان عقب که زنجیر را هدایت می­کند.
  • جک دوچرخه: وسیله­ای تاشو که باعث می­شود دوچرخه بتواند به تنهایی بایستد. معمولاً روی بدنه و نزدیک توپی بدنه و گاهی هم نزدیک دراپاوت عقب نصب می­شود.
  • لایر لیپ[4]: وسیله­ای نگهدارنده روی دراپاوت مربوط به دوشاخه جلویی است و از شل شدن تصادفی چرخ جلو (چنانچه چرخ محکم نباشد) جلوگیری می­کند.
  • مهره قفل شو: مهره­ای که به شکلی طراحی شده است که در اثر لرزش شل نشود.
  • حلقه قفل شو: یک حلقه فلزی و با طراحی گوناگون که برای نگهداشتن یک قطعه در جای خود کاربرد دارد.
  • گیره: یک اتصال فلزی است که برای وصل کردن اجزای بدنه در جایی که به یکدیگر وصل می­شوند، استفاده می­شود.
  • تَرک وسایل : هر نوع تجهیزات جانبی که برای حمل ابزار یا بار طراحی شده است.
  • اتصال زنجیر: لوازم جانبی زنجیر دوچرخه که امکان برداشتن و نصب مجدد و راحت زنجیر را بدون نیاز به ابزار فراهم می­کند.
  • مهره نوک پَره: یک مهره مخصوص که معمولاً پره را به طوقه فلزی وصل می­کند. در برخی دوچرخه­ها اتصال به توپی را فراهم می­کند.
  • خورجین: کیسه­های حمل زیپ­دار پارچه­ای که در اطراف تَرک قرار می­گیرد. آن را پنیِر و یا پنِر (کلمه­ای انگلیسی که از فرانسه گرفته شده است) نیز تلفظ می­کنند.
  • پدال: رابط مکانیکی بین بازو و پایه طبق. دو نوع کلی از آن وجود دارد. یکی پایه طبق را با گیره مکانیکی یا محفظه محکم می­کند و دیگری هیچ ارتباطی با قفل شدن پایه طبق به پدال ندارد.
  • پِگ[5]: لوله­ای فلزی کوتاه در حدود 6 اینچ (15 سانتی متر) طول و 2 اینچ (5.1 سانتی متر) که به یک یا دو انتهای محورهای چرخ متصل شده و هم دوچرخه­سوار را قادر می­سازد شیرین­کاری­های خاصی انجام دهد یا مکانی را برای ایستادن دیگران فرآهم می­کند.
  • تسمه جابجایی: تسمه­ای (معمولاً  چرمی) كه به قسمت داخل بدنه دوچرخه متصل است و برای حمل دوچرخه روی شانه طراحی شده است.
  • بست تنظیم: یک بست با یک اهرم در انتهای آن که هنگام باز کردن اهرم آزاد می­شود. برای باز کردن چرخ­ها و زین استفاده می­شود.
  • تَرک: قطعه­ای است که در پشت صندلی قرر دارد و معمولاً روی دراپاوت عقب است و به عنوان قسمت حمل از آن استفاده می­شود.
  • شب نما: نور را منعکس می­کند تا هنگامی که نور وسایل نقلیه به آن می­تابد قابل دیدن باشد. معمولاً از نظر قانونی اجباری است اما از سوی بسیاری از دوچرخه سواران به آن توجهی نمی­شود.
  • چرخ های کمکی: برای کمک به حفظ تعادل استفاده می­شود. به صورت جفت است. برای مبتدیان توصیه می­شود.
  • طوقه: آن قسمت از چرخ که تایر به آن وصل شده و اغلب بخشی از سازوکار ترمز را تشکیل می­دهد.
  • روتور (چرخان) :
  • جزء صفحه­­ای ترمز دیسکی.
  • نام دیگر آن دیتانگلر است – وسیله­ای است که به میل فرمان و دوشاخه امکان می­دهد بدون درگیر شدن با کابل ترمز بچرخند.
  • دسته­های ایمنی: دسته­های بازشو است و دسته­های ترمز را قطع می­کند. برای گرفتن ترمز به منظور

کند شدن یا ناگهان متوقف شدن دوچرخه استفاده می­شود.

  • زین یا صندلی: چیزی که دوچرخه سوار روی آن نشسته است.
  • ریل صندلی: یک چارچوب فلزی که روی آن پوشش زین کشیده شده است. صندلی با یک گیره به ریل صندلی متصل می­شود.
  • بست زین: یک گیره در بالای لوله صندلی است که به عنوان نقطه اتصال برای محکم کردن صندلی بکار می­رود.
  • لوله صندلی: لوله­ای تقریباً عمودی در بدنه دوچرخه است که از صندلی تا توپی بدنه امتداد دارد.
  • کیف صندلی: محفظه جانبی کوچک که از قسمت پشتی صندلی آویزان شده است.
  • میله صندلی: میله­ای که صندلی روی آن سوار شده است. این قطعه درون لوله صندلی می­رود و بسته به میزانی که دورن لوله صندلی رفته است برای تنظیم ارتفاع دوچرخه­سوار بکار می­رود.
  • تکیه گاه صندلی: از اجزای بدنه و لوله­هایی با قطر کوچک هستند که از بالای لوله صندلی تا دراپاوت عقب امتداد دارند.
  • دنده شافت: همان دنده زنجیر است.
  • دسته دنده: کنترل تعویض دنده است.
  • کمک فنر: برای دوچرخه­های دارای سیستم فنربندی وسیله­ای است که میزان لرزه­های برگشتی را پس از دفع ضربه کم می­کند.
  • آینه بغل: کمک می­کند قبل از حرکت آرام یا دور زدن به چپ یا راست، به طرفین نگاه کنید.
  • محافظ دامن یا محافظ لباس: وسیله­ای است که روی چرخ عقب دوچرخه سوار می­شود تا از درگیر شدن دامن بلند، کت و دیگر لباس­های بلند و یا محموله در چرخ یا فاصله بین طوقه و ترمزها جلوگیری کند.
  • میله پدال: محوری که پدال دور آن می­چرخد. یک سر آن وارد بازوی طبق می­شود.
  • پره : طوقه چرخ را به توپی متصل می­کند. معمولاً سیمی است که یک انتهای آن به هم تابیده می­شود و تشکیل سَرِ پره را می­دهد. دوچرخه معمولی 36 پره دارد.
  • بلندگوها: بلندگوها مخصوصاً برای دوچرخه / کالسکه بچه­ی دوچرخه سواران و عابرین پیاده دارای کودک ساخته شده است تا به موسیقی گوش دهند و یا به تماس­های تلفنی در تلفن همراه خود و هنگام دوچرخه سواری یا حمل و نقل کودکان پاسخ دهند. بلندگوهای بی­سیم و سیمی برای نصب روی فرمان یا بدنه دوچرخه در دسترس هستند. حتی اگر بلندگوهای گران قیمت که مخصوص دوچرخه­ها ساخته شده­اند در دسترس باشند، بسته به اندازه و شکل و نبوغ دوچرخه سواران، همگی را می­توان به طور معمول با استفاده از بندهای سیلیکونی به دوچرخه وصل کرد. این بلندگوها برای از بین بردن خطر استفاده از هدفون و غفلت نکردن از اتومبیل و دیگر خطرات در کمین و پخش مداوم موسیقی از آنها و هشدار به سایر دوچرخه سواران و عابران پیاده در آن نزدیکی طراحی شده است.
  • چرخ دنده: یکی از چرخ­های خودرو که دارای دندانه است و با زنجیر درگیر می­شوند.
  • لوله فرمان: لوله­ای در بالای دوشاخه است که درون بدنه جا می­گیرد و از آنجا که هدایت دوچرخه را ممکن می­سازد، مانند محور عمل می­کند.
  • کرپی: قلابی که برای اتصال میل فرمان به لوله فرمان دوشاخه استفاده می شود. معمولاً بوسیله پیچ و مهره محکم می­شود.
  • تایر: معمولاً تایرها بادی هستند. یک تایر تیوب­دار به طوقه چرخ چسبیده است. اکثر تایرها از تیوب استفاده می کنند، اما تایر­های بدون تیوب به طور فزاینده­ای متداول شده­اند.
  • مهار پا: محفظه فلزی یا پلاستیکی که به پدال وصل شده است. معمولاً یک بند تنظیم دارد. برای افزایش کنترل و انتقال موثرتر قدرت از پا به زنجیر، پا را به پدال محکم می­کند.
  • لوله بالایی: بخشی از بدنه که از لوله پیشانی تا لوله صندلی امتداد دارد.
  • کله والف: روزنه­ای است برای اضافه کردن یا رها کردن هوا از تیوب داخلی. دو نوع رایج آن پرستا و شرودر هستند. نوع سوم والف وودز / دانلوپ است که در آسیا و اروپا هم یافت می­شود.
  • چرخ: به طور سنتی و متداول دارای پره است.

مهره جناحی: برای باز کردن سریع میله چرخ و خود چرخ است.

 

 

 

[1] حلقه­ای است که روی زنجیر چرخ قرار می­گیرد و در صورت برخورد زنجیر به سنگ یا مانع دیگر از صدمه دیدن آن جلوگیری می­کند.

[2] dropot

[3] Jockey wheel

[4] Lawyer lips

[5] Peg

دسته بندی وبلاگ
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

سبد خرید

سبد خرید شما خالی است.

ورود به سایت
ارتباط با ما 
مکالمه را شروع کنید
سلام! برای چت در WhatsApp پرسنل پشتیبانی که میخواهید با او صحبت کنید را انتخاب کنید
ما معمولاً در چند دقیقه پاسخ می دهیم