آشنایی با قسمت های مختلف دوچرخه

admin admin
42 بازدید
اجزای دوچرخه

اجزای دوچرخه

لیست قطعات دوچرخه :

  • میل های عقب و جلو (Axle ) : بر طبق تعریف میله­ای که برای اتصال چرخ به دوچرخه بکار می­رود و از بلبرینگ­هایی که چرخ روی آنها می­چرخد مراقبت می­کند. گاهی نیز در توصیف اجزای فنر دار از قبیل بازوی محرک محور چرخ استفاده می­شود.
  • شاخ گاوی: بالاآمادگی­های انتهای میل فرمان که اجازه قرار گیری دست را در حالات مختلف میدهد.
  • درپوش فرمان یا روپوش فرمان: درپوشی است در انتهای میله فرمان.
  • سبد: ظرف باربری
  • یاتاقان (بلبرینگ): وسیله­ای است که با کاهش اصطکاک چرخش را تسهیل می­کند.
  • زنگ: وسیله­ ای صدادار برای آگاه کردن عابران و سایر دوچرخه سواران.
  • تسمه چرخ: جایگزین زنجیر چرخ است.
  • کابل ترمز دوچرخه: به قسمت کابل مراجعه کنید.
  • پایه قمقمه : نگهدارنده بطری آب است.
  • توپی تنه (براکت پایین): سیستم بلبرینگ که پدال­ها (و طبق­ها) به دور آن می­چرخانند. دارای یک میله کوتاه که طبق و بلبرینگ­ها به آن وصل می­شود. جای قرارگیری بلبرینگ روی میله طبق و هر یک از کاسه تنه هایی  که داخل بدنه قرار دارد وجود دارد. توپی تنه می­تواند قابل تعمیر ( توپی تنه قابل تنظیم) باشد یا فاقد این ویژگی باشد ( توپی تنه خشابی). توپی تنه داخل محفظه مخصوص به خود ( بی بی شل)  جای می­گیرد که قطعه ­ای از بدنه دوچرخه است.
  • ترمز: وسایلی که برای متوقف یا کند کردن دوچرخه استفاده می­شود. ترمزهای رینگی و ترمزهای دیسکی با دسته ترمزهایی که روی دسته فرمان نصب می­شد، عمل می­کنند. ترمز تسمه ­ای جایگزین ترمز رینگی است اما فقط روی چرخ عقب قابل نصب است. ترمزهای توپی با پدال زنی معکوس عمل می­کند.
  • دسته ترمز: اهرمی برای فعال کردن ترمز دوچرخه است.
  • دسته دنده -ترمز: در حالت عامیانه آن را کت کلاجدار  می­گویند (محصولات شیمانو،  و اسرام را ملاحظه کنید): که در این قطعه دنده عوض کن و دسته ترمز با هم ترکیب شده ­اند.
  • بوش تنه: برآمدگی اتصال روی بدنه دوچرخه که امکان اتصال روکش سیم و یا تلنبه هوا و دیگر لوازم جانبی را فراهم می­آورد.
  • ریل زیر تنه: یک اتصال تعبیه شده در زیر توپی بدنه است و یک قطعه کابل ترمز بدون روپوش را به بخشی از بدنه هدایت می­کند.
  • سیم ترمز یا دنده: کابل فلزی که بخشی از آن با کمک یک غلاف فلزی و پلاستیکی پوشیده شده است و برای اتصال دسته ترمز و یا دسته دنده به قسمت­های دیگر آنها بکار می­رود.
  • ساچمه حلقه ای: نوعی بلبرینگ که کاربر نمی­تواند خودش تعمیرش کند و باید مجموعه آن تعویض شود.
  • خودرو: گروهی از چرخ دنده­های روی هم چیده شده در چرخ عقب دوچرخه همراه با شانژمان عقب.
  • ترمز توپی: همان ترمز با پدال زدن معکوس است.
  • زنجیر: سیستمی متشکل از گیره­، صفحه و غلطک­های درهم تنیده که نیرو را از چرخ ­دنده­های جلو به چرخ­دنده­ های عقب منتقل می­کند.
  • قاب  زنجیر: پوشش زنجیر دوچرخه به صورت یکپارچه (گاهی حاوی روغن است) و یا نیمه کامل. در هر صورت به منظور جلوگیری از درگیر شدن لباس با زنجیر دوچرخه طراحی شده است. همچنین می­توانید به قسمت محافظ دامن و باشگارد[۱] مراجعه کنید.
  • چرخ دنده زنجیر: (یکی از) چرخ دنده­های جلو که به طبق متصل است.
  • مجموعه زنجیر: به طبق قامه مراجعه کنید.
  • تکیه ­­گاه زنجیر: یک جفت لوله روی بدنه دوچرخه که از توپی تنه به انتهای دو شاخه عقب امتداد دارند.
  • زنجیر کش : وسیله­ای برای حفظ سفتی مناسب زنجیر است.
  • گیره سفت کن زنجیر: وسیله­ای برای تنظیم سفتی (درحد اندازه) زنجیر است.
  • چرخ دنده­های خوشه­ای: مجموعه چرخ دنده­های توپی عقب یا خودرو است.
  • مجموعه چرخ دنده: مجموعه­ای چرخ دنده­های عقب که به توپی چرخ عقب متصل است.
  • مخروطی: بلبرینگ را در جای خود نگه می دارد و در مقابل فنجانی درگیر است.
  • اشپیل: پین اتصال طبق­های قامه­دار.
  • کوپلر (رابط): برای وصل کردن لوله­ها به یکدیگر است.
  • طبق قامه یا مجموعه زنجیر: متشکل از طبق و حداقل یک چرخ دنده.
  • فنجانی: بلبرینگ­ها در آن جای دارند و در امتداد سطح داخلی آن می­چرخند. در معمولی­ترین

شکل توپی­ها یکپارچه هستند و یا می­توان به محفظه توپی بدنه متصل شود. می­توانید به  مخروطی مراجعه کنید.

  • کامپیوتر دوچرخه: وسیله­ای الکترونیکی که سرعت و فاصله آنی را محاسبه کرده و نمایش می­دهد. محاسبات دیگری نیز مانند ضربان قلب را انجام می­دهد.
  • گوشواره شانژمان: قطعه­ای در انتهای بدنه که شانژمان به آن متصل است.
  • شانژمان: مجموعه­ای از اهرم­ها که معمولاً با کابل فعال می­شوند و  زنجیر را بین چرخ دنده ­های خودرو و یا مجموعه چرخ دنده به حرکت در می­آورد.
  • لوله پایین: لوله­ای روی بدنه دوچرخه است که از میله پیشانی تا توپی پایین امتداد دارد.
  • دراپاوت[۲]: دوشاخه پایانی انتهای دوچرخه که اجازه می­دهد چرخ عقب بدون خارج شدن زنجیر برداشته شود. کلمه دراپاوت را معمولاً با دوشاخه انتهایی اشتباه می­گیرند، در حالی که همه دوشاخه­های انتهایی دراپاوت نیستند.
  • گردگیر: هر درپوشی که از ورود گرد و خاک و آلودگی به مجموعه جلوگیری کند گردگیر نام دارد. معمولاً روی مهره­های طبق قرار دارد و از جنس پلاستیک است.
  • دینام: قطعه­ای برای تولید روشنایی در دوچرخه است. به آن ژنراتور نیز می­گویند.
  • حلقه:
  • نقطه اتصال روی بدنه، دوشاخه و یا دراپاوت که برای اتصال گِل گیر و تَرک عقب روی آنها بکار می­رود.
  • سوراخی که از طریق آن نوک پره چرخ از طوقه عبور می­کند تا به مرکز پره وصل شود.
  • سیستم تعویض دنده الکترونیکی: فقط یک نوع شانژمان و یا دسته دنده ساده نیست. بلکه سیستم کاملی است که بجای اهرم سویچ دراد، بجای کابل ترمز سیم دارد و موتور شانژمان دارد که همه با هم کار می­کنند.
  • فیرینگ: پوشش کامل یا نیمه کامل روی دوچرخه که از اصطکاک ایرودینامیک می­کاهد و یا دوچرخه­سوار را محافظت می­کند.
  • گِل گیر: قطعه­ای منحنی از پلاستیک و یا فلز که روی چرخ­ها قرار دارد و آب و گل پرتاب شده از طرف چرخ­ها را دفع می­کند و به دوچرخه سوار امکان می­دهد نسبتاً تمییز بماند و به صورت جفت هستند.
  • بست فلزی: روکش فلزی و یا پلاستیکی برای رفع کردن انتهای غلاف کابل است.
  • دوشاخه: یک قطعه مکانیکی که بدنه دوچرخه را به چرخ جلویی و فرمان وصل می­کند و از طریق میل فرمان دور زدن را ممکن می­کند.
  • انتهای دوشاخه: شکاف­های دوگانه روی دوشاخه و یا بدنه دوچرخه که محور چرخ به آن وصل می­شود. می­توانید دراپاوت را هم ببینید.
  • بدنه: قسمت عمده مکانیکی دوچرخه است، بدنه نقاطی را برای اتصال اجزای مختلف فرآهم می­آورد که نهایتاً یک دستگاه می­شوند. این کلمه به شکل­های مختلفی تفسیر می­شود و می­تواند بخش پایه را در نظر بگیرد و همیشه شامل توپی بدنه، بدنه اصلی، دوشاخه و قطعات کمکی مانند کمک فنر ست.
  • توپی: مجموعه­ای متحرک که خودرو و یا دنده روی آن سوار می­شود و به دوچرخه امکان می­دهد بدون پدال زدن و در حالت خَلاص حرکت کند.
  •    هرزگِرد : یک مجموعه متحرک که با یک یا چند دنده همکاری کرده و به دوچرخه امکان می­دهد بدون پدال زدن در حالت خلاص حرکت کند.
  • تقویت (جوش): صفحاتی که به بخش خارجی لوله­های بدنه اضافه شده تا اتصالات را تقویت کنند. این تقویت­ها بیشتر در مدل­های BMX و دوچرخه کوهستان دیده می­شوند.
  • قلاب: قسمتی از بدنه و یا اتصالی از بدنه که شانژمان به آن وصل می­شود.
  • میل فرمان: یک اهرم متصل است و با استفاده از کرپی فرمان به لوله فرمان دوشاخه وصل می­شود. دور زدن را ممکن می­سازد و نقطه­ای را برای کنترل­گرها و لوازم جانبی فراهم می­کند.
  • فرمان شاخ گاوی: قسمت شاخ گاوی را ببینید.
  • روپوش میله فرمان: روپوشی که به دور میله فرمان پیچیده می­شود تا چسبندگی و نرمی را فرآهم کند و معمولاً از جنس پارچه، چوب پنبه یا فوم است.
  • آرم بدنه: نماد کارخانه که به لوله پیشانی زده می­شود.
  • لوله پیشانی: لوله ­ی متعلق به بدنه دوچرخه که شامل کلاهک می­شود.
  • روپوش ترمز: پوشش پلاستیکی دسته ترمز که روی میل فرمان قرار دارد.
  • توپی: بخش اصلی یک چرخ که شامل بلبرینگ­ها و خود چرخ است و دارای فلنجی­های سوراخ­داری برای اتصال پره­ها است.
  • توپی دینام: ژنراتور داخل یکی از توپی­ها که نور قطعات دیگر را تامین می­کند.
  • توپی چرخ­دنده­ای: جعبه دنده کار گذاشته شده درون توپی است که دارای ۳  حالت سرعت است و ۵ و ۷ حالته آن نیز وجود دارد.
  • چراغ راهنما: علامت دور زدن است.
  • تیوب داخلی: قسمتی که هوا در آن جای دارد تا لاستیک پر باد شود و دارای والف مدل­های شرودر، وودز، دانلاپ و یا پرستا است که از آن طریق باد لاستیک پُر یا خالی می­شود.
  • چرخ دنده جاکی[۳]: یکی از دو چرخ­دنده­های شانژمان عقب که زنجیر را هدایت می­کند.
  • جک دوچرخه: وسیله­ای تاشو که باعث می­شود دوچرخه بتواند به تنهایی بایستد. معمولاً روی بدنه و نزدیک توپی بدنه و گاهی هم نزدیک دراپاوت عقب نصب می­شود.
  • لایر لیپ[۴]: وسیله­ای نگهدارنده روی دراپاوت مربوط به دوشاخه جلویی است و از شل شدن تصادفی چرخ جلو (چنانچه چرخ محکم نباشد) جلوگیری می­کند.
  • مهره قفل شو: مهره­ای که به شکلی طراحی شده است که در اثر لرزش شل نشود.
  • حلقه قفل شو: یک حلقه فلزی و با طراحی گوناگون که برای نگهداشتن یک قطعه در جای خود کاربرد دارد.
  • گیره: یک اتصال فلزی است که برای وصل کردن اجزای بدنه در جایی که به یکدیگر وصل می­شوند، استفاده می­شود.
  • تَرک وسایل : هر نوع تجهیزات جانبی که برای حمل ابزار یا بار طراحی شده است.
  • اتصال زنجیر: لوازم جانبی زنجیر دوچرخه که امکان برداشتن و نصب مجدد و راحت زنجیر را بدون نیاز به ابزار فراهم می­کند.
  • مهره نوک پَره: یک مهره مخصوص که معمولاً پره را به طوقه فلزی وصل می­کند. در برخی دوچرخه­ها اتصال به توپی را فراهم می­کند.
  • خورجین: کیسه­های حمل زیپ­دار پارچه­ای که در اطراف تَرک قرار می­گیرد. آن را پنیِر و یا پنِر (کلمه­ای انگلیسی که از فرانسه گرفته شده است) نیز تلفظ می­کنند.
  • پدال: رابط مکانیکی بین بازو و پایه طبق. دو نوع کلی از آن وجود دارد. یکی پایه طبق را با گیره مکانیکی یا محفظه محکم می­کند و دیگری هیچ ارتباطی با قفل شدن پایه طبق به پدال ندارد.
  • پِگ[۵]: لوله­ای فلزی کوتاه در حدود ۶ اینچ (۱۵ سانتی متر) طول و ۲ اینچ (۵٫۱ سانتی متر) که به یک یا دو انتهای محورهای چرخ متصل شده و هم دوچرخه­سوار را قادر می­سازد شیرین­کاری­های خاصی انجام دهد یا مکانی را برای ایستادن دیگران فرآهم می­کند.
  • تسمه جابجایی: تسمه­ای (معمولاً  چرمی) كه به قسمت داخل بدنه دوچرخه متصل است و برای حمل دوچرخه روی شانه طراحی شده است.
  • بست تنظیم: یک بست با یک اهرم در انتهای آن که هنگام باز کردن اهرم آزاد می­شود. برای باز کردن چرخ­ها و زین استفاده می­شود.
  • تَرک: قطعه­ای است که در پشت صندلی قرر دارد و معمولاً روی دراپاوت عقب است و به عنوان قسمت حمل از آن استفاده می­شود.
  • شب نما: نور را منعکس می­کند تا هنگامی که نور وسایل نقلیه به آن می­تابد قابل دیدن باشد. معمولاً از نظر قانونی اجباری است اما از سوی بسیاری از دوچرخه سواران به آن توجهی نمی­شود.
  • چرخ های کمکی: برای کمک به حفظ تعادل استفاده می­شود. به صورت جفت است. برای مبتدیان توصیه می­شود.
  • طوقه: آن قسمت از چرخ که تایر به آن وصل شده و اغلب بخشی از سازوکار ترمز را تشکیل می­دهد.
  • روتور (چرخان) :
  • جزء صفحه­­ای ترمز دیسکی.
  • نام دیگر آن دیتانگلر است – وسیله­ای است که به میل فرمان و دوشاخه امکان می­دهد بدون درگیر شدن با کابل ترمز بچرخند.
  • دسته­های ایمنی: دسته­های بازشو است و دسته­های ترمز را قطع می­کند. برای گرفتن ترمز به منظور

کند شدن یا ناگهان متوقف شدن دوچرخه استفاده می­شود.

  • زین یا صندلی: چیزی که دوچرخه سوار روی آن نشسته است.
  • ریل صندلی: یک چارچوب فلزی که روی آن پوشش زین کشیده شده است. صندلی با یک گیره به ریل صندلی متصل می­شود.
  • بست زین: یک گیره در بالای لوله صندلی است که به عنوان نقطه اتصال برای محکم کردن صندلی بکار می­رود.
  • لوله صندلی: لوله­ای تقریباً عمودی در بدنه دوچرخه است که از صندلی تا توپی بدنه امتداد دارد.
  • کیف صندلی: محفظه جانبی کوچک که از قسمت پشتی صندلی آویزان شده است.
  • میله صندلی: میله­ای که صندلی روی آن سوار شده است. این قطعه درون لوله صندلی می­رود و بسته به میزانی که دورن لوله صندلی رفته است برای تنظیم ارتفاع دوچرخه­سوار بکار می­رود.
  • تکیه گاه صندلی: از اجزای بدنه و لوله­هایی با قطر کوچک هستند که از بالای لوله صندلی تا دراپاوت عقب امتداد دارند.
  • دنده شافت: همان دنده زنجیر است.
  • دسته دنده: کنترل تعویض دنده است.
  • کمک فنر: برای دوچرخه­های دارای سیستم فنربندی وسیله­ای است که میزان لرزه­های برگشتی را پس از دفع ضربه کم می­کند.
  • آینه بغل: کمک می­کند قبل از حرکت آرام یا دور زدن به چپ یا راست، به طرفین نگاه کنید.
  • محافظ دامن یا محافظ لباس: وسیله­ای است که روی چرخ عقب دوچرخه سوار می­شود تا از درگیر شدن دامن بلند، کت و دیگر لباس­های بلند و یا محموله در چرخ یا فاصله بین طوقه و ترمزها جلوگیری کند.
  • میله پدال: محوری که پدال دور آن می­چرخد. یک سر آن وارد بازوی طبق می­شود.
  • پره : طوقه چرخ را به توپی متصل می­کند. معمولاً سیمی است که یک انتهای آن به هم تابیده می­شود و تشکیل سَرِ پره را می­دهد. دوچرخه معمولی ۳۶ پره دارد.
  • بلندگوها: بلندگوها مخصوصاً برای دوچرخه / کالسکه بچه­ی دوچرخه سواران و عابرین پیاده دارای کودک ساخته شده است تا به موسیقی گوش دهند و یا به تماس­های تلفنی در تلفن همراه خود و هنگام دوچرخه سواری یا حمل و نقل کودکان پاسخ دهند. بلندگوهای بی­سیم و سیمی برای نصب روی فرمان یا بدنه دوچرخه در دسترس هستند. حتی اگر بلندگوهای گران قیمت که مخصوص دوچرخه­ها ساخته شده­اند در دسترس باشند، بسته به اندازه و شکل و نبوغ دوچرخه سواران، همگی را می­توان به طور معمول با استفاده از بندهای سیلیکونی به دوچرخه وصل کرد. این بلندگوها برای از بین بردن خطر استفاده از هدفون و غفلت نکردن از اتومبیل و دیگر خطرات در کمین و پخش مداوم موسیقی از آنها و هشدار به سایر دوچرخه سواران و عابران پیاده در آن نزدیکی طراحی شده است.
  • چرخ دنده: یکی از چرخ­های خودرو که دارای دندانه است و با زنجیر درگیر می­شوند.
  • لوله فرمان: لوله­ای در بالای دوشاخه است که درون بدنه جا می­گیرد و از آنجا که هدایت دوچرخه را ممکن می­سازد، مانند محور عمل می­کند.
  • کرپی: قلابی که برای اتصال میل فرمان به لوله فرمان دوشاخه استفاده می شود. معمولاً بوسیله پیچ و مهره محکم می­شود.
  • تایر: معمولاً تایرها بادی هستند. یک تایر تیوب­دار به طوقه چرخ چسبیده است. اکثر تایرها از تیوب استفاده می کنند، اما تایر­های بدون تیوب به طور فزاینده­ای متداول شده­اند.
  • مهار پا: محفظه فلزی یا پلاستیکی که به پدال وصل شده است. معمولاً یک بند تنظیم دارد. برای افزایش کنترل و انتقال موثرتر قدرت از پا به زنجیر، پا را به پدال محکم می­کند.
  • لوله بالایی: بخشی از بدنه که از لوله پیشانی تا لوله صندلی امتداد دارد.
  • کله والف: روزنه­ای است برای اضافه کردن یا رها کردن هوا از تیوب داخلی. دو نوع رایج آن پرستا و شرودر هستند. نوع سوم والف وودز / دانلوپ است که در آسیا و اروپا هم یافت می­شود.
  • چرخ: به طور سنتی و متداول دارای پره است.

مهره جناحی: برای باز کردن سریع میله چرخ و خود چرخ است.

 

 

 

[۱] حلقه­ای است که روی زنجیر چرخ قرار می­گیرد و در صورت برخورد زنجیر به سنگ یا مانع دیگر از صدمه دیدن آن جلوگیری می­کند.

[۲] dropot

[۳] Jockey wheel

[۴] Lawyer lips

[۵] Peg

دسته بندی وبلاگ
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

پرداخت آنلاین با کلیه کارتهای بانکی

عضویت در خبرنامه

با عضویت در خبرنامه از آخرین پیشنهادها و تخفیف های ما زودتر از بقیه با خبر شوید!

نمادهای اعتماد ما

logo-samandehi
سبد خرید

سبد خرید شما خالی است.

ورود به سایت